تميمى نيشابورى از فقهاى مورد وثوق بوده است . مراتب علمى را از پدرش و شيخ ابو على فرزند شيخ ابو جعفر طوسى ( رحمهم اللّه ) بهره‌ورى كرده است . مؤلف گويد : شيخ ركن الدّين به توسط شيخ مفيد ابو الوفا عبد الجبار بن على مقرى رازى از شيخ طوسى روايت مىكرده و شيخ نجيب الدّين ( حلّى ) در آخر كتاب الجامع به اين سند تصريح كرده است . سيّد رضى الدّين ابو القاسم على بن سيّد رضى الدّين ابو القاسم على بن موسى بن جعفر بن محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن محمد بن محمد بن طاوس حسنى حلّى نام و كنيه‌اش با پدر يكى بود و در حيات پدر به لقب وى معروف شد . اين‌گونه نام‌گذارى و شهرت اگر چه از نظر عجم بىسابقه است ليكن در عرب فراوان بوده به‌ويژه در روزگاران پيشين ، اين‌گونه نام‌گذارى شيوع داشته است . مشهور است كه وى مؤلف زوائد الفوائد در ادعيه است « * » و اين كتاب را ، مترجم حاضر به منظور تتميم كتابهاى پدرش از قبيل اقبال و كتابهاى ديگر كه از سنخ ادعيه مىباشد ، تدوين نموده و بيشتر دعاهاى آن را براساس اقبال تأليف كرد و من چندين نسخه از آن را ديده‌ام و نسخهء صحيحى از آن كتاب در نزد ما موجود مىباشد و ديباچه نسخه‌هايى كه به رؤيت ما رسيده است ، همراه با نوزده فصل از آغاز كتاب ساقط گرديده تا آنجا كه معلوم نيست نام مؤلف چيست و نسخه از تاليفات كيست . استاد استناد در كتاب بحار پس از معرفى كتابهاى سيد رضى الدّين ابو القاسم على بن طاوس چنين مىنويسد : و كتاب زوائد الفوائد از فرزند شريف منيف جليل القدر اوست كه به نام پدرش موسوم و به كنيهء او معروف است و بيشتر مطالب آن از اقبال تهيه شده است .

--> ( * ) قول غير مشهور به‌طورى كه الذريعة ، ج 12 ، ص 59 از قول شيخ بهائى نقل كرده آن است كه كتاب مزبور از پدرش ، مؤلف اقبال بوده و بعضى با اين نظريه موافقت كرده‌اند و ما بقى مطالب مربوط به الذريعة است - م .